Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Ochrona częściowa

W ramach ochrony częściowej dopuszcza się (po uzyskaniu stosownego zezwolenia) pozyskanie części osobników ze względu na ich przydatność w gospodarce. Tyczy to zwłaszcza pozyskiwanych z natury gatunków leczniczych.

Niektóre gatunki objęte ochroną na mocy przepisów prawa polskiego uzyskują status gatunku o znaczeniu priorytetowym. Oznacza to, że w stosunku do tych roślin i zwierząt wszystkie państwa Unii Europejskiej ponoszą szczególną odpowiedzialność.

Najbardziej pożądaną jest ochrona osobników zagrożonych gatunków w miejscach ich naturalnego występowania – in situ. Gdy jest to niemożliwe (na przykład konflikt ze szczególnie ważnymi inwestycjami) ochronę można prowadzić ex situ, czyli w nowym niezagrożonym miejscu bądź w ogrodach botanicznych lub zoologicznych.

Niejednokrotnie zachodzi konieczność prowadzenie zabiegów ochrony czynnej, zwłaszcza w stosunku do roślin łąkowych, pastwisk. Wykonuje się wówczas koszenie, odkrzaczanie lub kontrolowany wypas.

W stosunku do gatunków dziko występujących roślin i grzybów objętych ochroną gatunkową zazwyczaj wprowadza się następujące zakazy:

  1. zrywania, niszczenia, uszkadzania, przemieszczania i hodowli;
  2. niszczenia ich siedlisk i ostoi;
  3. dokonywania zmian stosunków wodnych, stosowania środków chemicznych, niszczenia ściółki leśnej i gleby w ostojach;
  4. pozyskiwania, zbioru, przetrzymywania, posiadania, preparowania i przetwarzania okazów gatunków;
  5. zbywania, nabywania, oferowania do sprzedaży, wymiany i darowizny okazów gatunków;
  6. wwożenia z zagranicy i wywożenia poza granicę państwa okazów gatunków.